kubis

<szlocha rozdzierająco>

Wybacz mi, siostro miła,
gorzka mi twoja mogiła!
Gorzkie też w sercu żale,
żem cię zabiła w szale...

Ach, serce me zimne zadrżało,
nad ciałem twym zapłakało
Jak mogłam ugodzić ciosem...
Ach, próżno dziś płaczę nad losem!

Przeszłości i błędu nie zmienię
lecz może twe przebaczenie
uzyskam - bo miłość twa, siostrzana,
jest niczym fala wezbrana!

Teraz ocean się burzy,
niebo nade mną się chmurzy,
żal twój i męka potężne,
ale miłość i troska wciąż mężne!

Toć przecież nadal mnie kochasz
Nawet, gdy płaczesz i szlochasz,
bo miłość nasza siostrzana
na wieki niepokonana!

Madzia, Ty wiesz, co ja Ciem.